۩.:فقط تنهایی:.۩

در منی و این همه ازمن جدا

با منی و دیده ات سوی غیر

بهر من نمانده راه گفتگو

تو نشسته گرم گفتگوی غیر

غرق غم دلم به سینه می تپد

وای از ان دمی که بی خبر زمن

برکشی تو رخت خویش از این دیار

سایه توام بهر کجا روی

سر نهاده ام به زیر پای تو

چون تو در جهان نجسته ام هنوز

تا که برگزینمش بجای تو

شادی و غم منی به حیرتم

خواهم از تو در تو اورم پناه

موج وحشیم که بی خبر ز خویش

گشته ام اسیر جذبه های ماه

گفتی از تو بگسلم دریغ و درد

رشته وفا مگر گسستنی است؟

بگسلم ز خویش و از تو نگسلم

عهد عاشقان مگر شکستنی است؟

دیدمت شبی بخواب و سر خوشم

وه مگر به خوابها ببینمت

غنچه نیستی که مست اشتیاق

خیزم و زشاخه ها بچینمت

شعله می کشدبه ظلمت شبم

اتش کبود دیدگان تو

ره مبند بلکه ره برم به شوق

در سراچه غم نهان تو

به نام او،عاشق ترین معشوق دل های آرامش یافته ز یادش

بعد ازیکی دو سال اومدم اینجا یه سری زدم،دیگه فیسبوک اومده و وبلاگ از رونق افتاده.

مطالب قبلی رو میخوندم یاد قدیما افتادم،با خودم گفتم کاش همیشه کودک بودم همونقدر شاد و سرخوش،خوش باور همونی که هر چی که آرزو داشت رو با تمام با وجود دوست داشت و باور داشت که بهش میرسه،دنیای قشنگی بود،ساده.

راسته که هرچی بیشتر بدونی از این دنیا و آدماش بیشتر رنج میکشی!

بـودنم را هیچ کس باور نداشت، هیچ کس کاری به کار من نداشت، بنویسید بعد مرگم روی سنگ، با خطو طی زیبا و خیلی قشنگ، او که خوابیده است در این گورستان سرد، بودنش را هیچ کـس باور نکرد.

http://sarzamin-eshgheabi.blogfa.com/

می توان با زیرکی تحقیر کرد

هر معمای شگفتی را

می توان تنها به حل جدولی پرداخت

می توان تنها به کشف پاسخی بیهوده،دل خوش ساخت

پاسخی بیهوده،آری پنج یا شش حرف

می توان چون صفر در تفریق و جمع و ضرب

حاصلی پیوسته یکسان داشت

می توان چون آب در گودال خود خشکید

می توان همچون عروسک های کوکی بود،با دو چشم شیشه ای دنیای خود را دید....

فروغ فرخ زاد

قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از این خاک غریب
   که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه عشق
    قهرمانان را بیدار کند.

     قایق از تور تهی
      و دل از آروزی مروارید،
       همچنان خواهم راند
        نه به آبیها دل خواهم بست
        نه به دریا ـ پریانی که سر از آب بدر می آرند
         و در آن تابش تنهایی ماهی گیران
         می فشانند فسون از سر گیسوهاشان

          همچنان خواهم راند
           همچنان خواهم خواند
            «دور باید شد، دور.
             مرد آن شهر، اساطیر نداشت
              زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود
              هیچ آئینه تالاری، سرخوشیها را تکرار نکرد
               چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود
                دور باید شد، دور
                 شب سرودش را خواند،
                  نوبت پنجره هاست.»
                  همچنان خواهم راند
                   همچنان خواهم خواند

                  پشت دریاها شهری ست
                 که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است
               بامها جای کبوترهایی است، که به فواره هوش بشری می نگرند
              دست هر کودک ده ساله شهر، شاخه معرفتی است
             مردم شهر به یک چینه چنان می نگرند
           که به یک شعله، به یک خواب لطیف

         خاک موسیقی احساس تو را می شنود
        و صدای پر مرغان اساطیر می آید در باد

       پشت دریا شهری ست
     که درآن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است
    شاعران وارث آب و خرد و روشنی اند.

   پشت دریاها شهری ست!
قایقی باید ساخت .

متراکم شده ام

تُنُک آبی تاریک

تَرکِ تکرارِ تُکانی تک و توک

که اگر ماتَرَِکِ ترکِ تکلم٬ تَرَکی بردارد٬ می ترکم

ترکم کن

زندگی صحنه ی یکتای هنر مندی ماست

هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست.

                                      نه خلاف عهد کردم که حديث جز تو گفتم
                                     همه بر سر زبانند و تو در ميان جاني
                                      دل عارفان ربودند و قرار پارسايان
                                     همه شاهدان بصورت , تو بصورت و معاني
                                      مده اي رفيق پندم که به کار در نبندم
                                      تو ميان ما نداني که چه ميرود نهاني
                                      مزن اي عدو بتيرم , که بدين قدر نميرم
                                      خبرش بگو که جانت بدهم بمژدگاني
                                      دل دردمند سعدي ز محبت تو خون شد
                                      نه بوصل ميرساني نه به قتل ميرهاني

تنها کسی که با من درست رفتار می کند خیاط من است چون هر بار اندازه های جدید من را می گیرد‌‌٬ بقیه مردم به اندازه های سابق من عادت کرده اند و انتظار دارند مطابق آن رفتار کنم.

http://sarzamin-eshgheabi.blogfa.com/

وب من و دوستمه خوشحال می شم سری بزنین....

فکر کنم از این بهتر باشه.

بگذار تا بگریم چون ابر در بهاران کز سنگ ناله خیزد روز وداع یاران

خیلی حرف است که بگم ولی اصلا" حوصله ندارم حرف بزنم....

راستی موش آزمایشگاهی که می گن ما هستیم یعنی بچه های متولد ۷۱-۷۲! می دونین چرا؟!...

هر کی می دونه بگه.....

راستی از دست یک دیوانه هم راحت شدم.

جالبه نه ... اینجا شده دفتر خاطرات و یادداشت روزانه....

تا بعد....

اول: سلام

دوم:

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر هر آنچه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار که در کمینگه عمر است مکر عالم پیر

سوم: یک آدم جدید اومده...

اینو داشته باشید تا بعد.....

شب خوبی داشته باشید و از خدا بخواهید آنچه که مصلحت است برایتان مقدر گرداند..

من از تو دل نمیبرم
اگرچه از تو دلخورم
اگرچه گفته ای تو را
به خاطرات بسپرم
هنوز هم خیال کن
کنار تو نشسته ام
منی که در جوانی ام
به خاطرت شکسته ام

***
تو در سراب آینه
شبانه خنده میکنی
من شکست داده را
خودت برنده میکنی
نیامدیو سالها
نظر به جاده دوخته ام
بیا ببین که بی تو من
چه عاشقانه سوخته ام

***
رفیق روزهای خوب
رفیق خوب روزها
همیشه ماندگار من
همیشه در هنوزها
صدا بزن مرا شبی
به غربتی که ساختی
به لحظه ای که عشق را
بدون من شناختی

***

من از تو دل نمیبرم
اگرچه از تو دلخورم
اگرچه گفته ای تو را
به خاطرات بسپرم

باید تو رو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست

تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست

با اینکه بی تاب منی بازم منو خط می زنی

باید تو رو پیدا کنم، تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل من می تونه آرومت کنه

اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه

دلگیرم از این شهر سرد، این کوچه های بی عبور

وقتی به من فکر می کنی،حس می کنم از راه دور

آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو میبره

عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی میپره

باید تو رو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی

رازی به با من بودنت حتی از این کم تر نشی

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی

محکم بگیرم دستتو، احساسمو باور کنی

۩.:فقط تنهایی:.۩

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

نغمه درد

one Last Goodbye(Anathema

...

عروسک کوکی

سهراب سپهری

...

زندگی

سعدی

حرف دل

جاخالی

رفیق خوب

تقدیر بی تقصیر نیست...

نوشته‌های پیشین

پیوندها