درد عشقی کشیده ام که مپرس

                                   زهر هجری چشیده ام که مپرس

 

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

                                      دل زتنهایی به جان آمد خدا را همدمی

 

ببار ای شمع اشک از چشم خونین

                          که سوز دل شود بر خلق روشن

 

                                                                                            "حافظ شیرازی"

باید بگم دلم مثل همیشه گرفته.....

با خودم جنگیدم و تونستم آتیشم رو کمتر کنم ولی نتوستم خاموشش کنم...

هر وقت یادش میفتم  وجودم میلرزه و چشمام پر از اشک میشه و همیشه بجز آخر شبا جلو خودم رو می گیرم.

روزی هزار بار یادش می کنم،شایدم بیشتر،شایدم هر ثانیه.

دلم براش تنگ شده.

دوسش دارم.

امشب اصلا" حالم خوب نیست.