چقدر سخته,

 تو چشای کسی که تمام عشقت روازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی به

 قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی حس کنی هنوزم

دوستش داری !

چقدر سخته ,

دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش همه

وجودت له شده !

چقدر سخته ,

تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش چیزی جز سلام نتونی بگی !

چقدر سخته,

وقتی پشتت بهشه، دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی

تا نفهمه هنوزم دوسش داری،هنوزم دوسش داری!

چقدر سخته،

گل آروزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی واون وقت آروم زیر

 لب بگی گل من باغچه نو مبارک !

گل من باغچه نو مبارک !