پراکنده....
میرم تا تو آروم شبها چشمات بسته شه
دیوار اتاقت از عکسم خسته شه
میرم تا بارون منو یاد تو نندازه
میرم یه جای تازه
میرم با چشمای خیس و قلبی بی گناه
میرم حتی نمیندازی به من یک نگاه
هر جا میرم اما بازم یادت میفتم
اینو به همه گفتم .......
کاش می شد تا ببینی من اینجا چه تنهام !
وقتی که تو نباشی به هم میریزه دنیام
اینجا کسی نیست با چشمای ناز و روشن
بی تو چه غریبم من !
سوخته تو آتیش عشقت شهر آرزوم
دارم آروم آروم مرگ و به جون میخرم
دیدی چی اومد سرم ؟
اگه بری منم میرم میرم و دیوونه میشم
میرم توی ویروونه ها اسیر و بی خونه میشم
گریه کن برای دردات....
گریه آغاز جنونه.....
گریه کن برای این دل که نمی تونه بمونه....
دل من تنهای تنهاست....
تو ندیدی گریه هامو.....
گریه کن برای قلبی که با چشمای تو سوختن....
حرفی نیست...